CUMHURİYETİMİZ KOLAY KURULMADI
Kolay kazanılmayan Cumhuriyetimizin çok önemli bir tarihsel gelişimi vardır. Kısaca bir de Cumhuriyetimize nasıl kavuğumuzu hatırlayalım;
29 Ekim 1923 ülkemizde Cumhuriyet yönetiminin ilan edildiği gündür. Bugün ulusal bayram günüdür.
Her yıl cumhuriyet yönetiminin ilanını 28 – 29 Ekim günleri Cumhuriyet Bayramı olarak coşkulu törenlerle kutlarız.
Cumhuriyet Yönetiminden önce devletimizin adı Osmanlı İmparatorluğu idi. Osmanlı Devleti, Osman Bey tarafından 1299’da Söğüt ‘de kuruldu. Osmanlı devlet yöneticisine padişah denirdi. Osmanlı Devletini altı yüz yirmi dört yılda, otuz altı padişah yönetti. Son padişah Sultan Vahdettin’dir.
Eskiden ülkelerde tek kişi egemendi. Ülkelerini diledikleri gibi yöneten bu kişilere padişah, şah, kral, hakan, sultan denirdi. Yönetim çoğu zaman babadan oğula geçerdi.
Oğulun küçük olması, deli olması yönetici olmaya engel sayılmazdı. Böyle tek kişinin kendi başına buyruk, sorumsuz, denetimsiz yönetimine mutlakiyet denir. Mutlakiyet yönetiminde egemenlik kayıtsız şartsız tek bir kişidedir.
Mutlakiyetle yönetilen ülkelerde zamanla hakana, padişaha, şaha, krala yardımcı olsun diye meclis kuruldu. Meclis üyeleri halkın dileklerini yöneticiye duyurur, yasa tasarısını hazırlardı. Bu yasa taslakları hakan, padişah, şah, kral tarafından benimsendiğinde yasalaşırdı. Bu yönetim biçimine Meşrutiyet denir.
Ancak meclisin yetkileri genel olarak çok sınırlıdır. Osmanlı Devletinde 1876 ve 1908 yıllarında iki kez meşrutiyet ilan edildi.
Üçüncü yönetim biçimi cumhuriyettir. Cumhuriyet’te egemenlik kayıtsız şartsız ulusundur.
Ulus kendini yönetme yetkisini temsilcileri – milletvekilleri- aracılığıile kullanır. Cumhuriyet yönetiminde yurttağın seçme ve seçilme hakkı vardır. Seçilen temsilciler yasalar yapar, yöneticileri ulusu adına denetler. Yönetilenler dilerlerse seçimlerde yöneticilerini değiştirirler.

CUMHURİYETİ NASIL KURDUK
Osmanlı İmparatorlu?u’nda, ikinci Meşrutiyetin ilanından altı yıl sonra Birinci Dünya Savaşı başladı. 1914’te başlayan Birinci Dünya Savaşı’na dünyanın belli başlı devletleri katıldı. Dört yıl süren savaş sonunda bizimle birlikte olan devletler yenildi. Savaş kurallarına göre biz de yenilmiş sayıldık. Ülkemiz İngilizler, Yunanlılar, Fransızlar, İtalyanlar tarafından paylaşıldı.
Ulusuna inanan, güvenen Mustafa Kemal Pa?a, 19 Mayıs 1919’da Samsun’a geldi. Erzurum’da, Sıvas’ta kongreler düzenledi. Mustafa Kemal Paşa “Tek bir egemenlik var, o da Milli egemenliktir. Ülkeyi yine ulusun kendi gücü kurtaracaktır.” diyordu.
Yurdun dört bir tarafından gelen ulus temsilcileri -milletvekilleri- 23 Nisan 1920 günü Ankara’da Büyük Millet Meclisi’nde toplandı. Meclis, Mustafa Kemal Pa?a’yı başkan seçti.
Mustafa Kemal Paşa’nın önderliğinde Büyük Millet Meclisi Ulusal Kurtuluş Savaşı’nı başlattı. Bir yandan efeler, dadaşlar, seymenler bulundukları yörede dü?mana karşı koydular. Öte yandan düzenli ordular İnönü’de, Sakarya’da, Dumlupınar’da savaştılar. Yurdumuz düşmanlardan kurtarıldı.
Tahtını, rahatını düşünen padi?şah, yenilen düşmanla birlikte yurdumuzdan kaçtı. İmzalanan Lozan Barı? Antlaşması ile yeni bir devlet doğdu. Bu doğan devletin yönetim biçimi henüz belirlenmemişti.
İkinci dönem Büyük Millet Meclisi 11 Ağustos 1923’te ilk toplantısını yaptı. 13 Ekim 1923’te Ankara Ba?kent oldu. Atatürk ; düşmanın ülkeden atılıp sınırlarımızın belirlenmesinden sonra, çoktan beri tasarladığı cumhuriyetin ilanı üzerinde hazırlıklar yapmaya başladı. 28 Ekim 1923 akşamı yakın arkadaşlarını Çankaya’da yemeğe çağıdı. Onlara , “Yarın Cumhuriyet’i ilan edeceğiz” dedi.
29 Ekim 1923 günü Atatürk, milletvekilleri ile görüştükten sonra taslağı hazırlanan cumhuriyet önergesi Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne verildi. Meclis önergeyi kabul etti.
Böylece ülkemizde cumhuriyet yönetimi kuruldu. Atatürk kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk Cumhurbaşkanı oldu. Cumhuriyet’in ilanı yurtta sevinç ve coşku ile karşılandı.
Cumhuriyet; yurttaşların seçme ve seçilme hakkının olduğu bir yönetimdir. Ulus temsilcilerinin kabul ettiği yasalarla ülkenin yönetilmesidir. Cumhuriyet yönetiminde söz ulusundur. Cumhuriyet’i korumak, kollamak, yaşatmak her yurttaşlık ödevidir.

Yerel seçimlerde CHP’den AKP’ye geçen Hatay Büyükşehir Belediyesi’nde tartışmalı isimlerin ataması sürüyor. Önceki dönem Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye başkanı olan Hayrettin Güngör, genel sekreter olarak atandı. Güngör atamayı sosyal medya hesabından “Cumhurbaşkanımız Sn. Recep Tayyip Erdoğan’ın tensipleriyle Hatay Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreterliği görevini üstlenmiş bulunmaktayım.  6 Şubat depremlerinden en çok etkilenen kadim medeniyet şehrimiz Hatay’a, gece gündüz hizmet edeceğiz” sözleriyle duyurdu. 

Güngör, 6 Şubat sonrasında tepkilerin odağı olmuştu. Deprem öncesinde de yurttaşların yetersiz bulduğu için eleştirdiği Güngör, deprem sonrasında organizasyon konusunda eleştirilmiş ve 31 Mart yerel seçimlerinde de yeniden aday gösterilmemişti. 

MEMLEKETİNE FAYDASI OLMAYANIN HATAY’A NE YARARI OLUR Kİ?

Kendi memleketi Kahramanmaraş’a bir faydası olmayan birinin Hatay Büyükşehir Belediyesi’nde ne işi var, Hatay’a ne verebilir ki demekten insan kendini alamıyor.

Bu da AKP zihniyetinin en açık göstergesi.

İşe göre adam değil ama adama göre iş meselesi…

Kazanmak için üzerine düşeni yapmayanlar kaybedilince, Kılıçdaroğlu’nu suçlayarak işin kolayına kaçıyorlar!..

CHP’nin genel seçimleri kaybediş nedenini, Kılıçdaroğlu’nun sağcıların desteğini almaya, bunun için gerektiğinde çarşaflıya rozet takması gibi saçma sapan nedenlere bağlıyorlar.

Herşeyi bildiklerini sanan aklı evvellerin bilmedikleri bir gerçek var.

O da; Türkiye’deki solcularla sosyal demokratların ikitdar için yeterli oylarının olmadığı ve mutlaka milliyetçi ve muhafazakar kesimden oy alınması gerektiği gerçeği…

Bu gerçeği bilen Kılıçdaroğlu da iktidar için gerekli bu kesimin oylarını almaya çalıştı.

Ayrıca; Atatürk’ün kurduğu CHP, her inanç ve her görüşten vatandaşını eşit mesafeyle kucaklayan bir partidir. Milliyetçi de olsa, muhafazakar da olsa, CHP’ye ilgi duyuyor, destek vermek istiyorsa, yok sen milliyetçisin, yok muhafazakarsın, biz solcuyuz, senin oyunu istemiyoruz lüksüne kim sahip olabilir ki?

İktidar olduğunda; Oylarını istemeyerek dışladığın kesime hizmet vermeyerek ayrımcılık mı yapacaksın? Böyle bir tutum CHP’ye ve CHP’liye yakışır mı?

Öte yanda iktidar için fırsatını bulsa bir kaşık suda boğacağı; Meyhanecilerden kerhnanecilere kadar oy için kapı kapı dolaşıp şirin görünen kuzu postuna bürünmüş kurtlardan çok daha kötü, yanlış mı yapmış? Kılıçdaroğlu!..

Altı üstü, iktidar için oy desteği şart olan milliyetçi ve muhafazakar kesimle iletişime geçip oylarına talip olmuş. Sizlerin yapamadığını yapmış.

Yani sizin gibi CHP’ye CHP’liden oy istemekle yetinmemiş, CHP’nin dışındakilerden oy alabilmenin olanaklarını zorlamış.

Kılıçdaroğlu, üzerine düşeni yapmıştır. Yapmayanlar ise Kılıçdaroğlu’nu suçlayanlardır.

Böye kritik bir zamanda, böyle kısır çekişmelerle suçlamalarda bulunanların, herkesin kurtulmak istediği iktidarın değirmenine su taşımaktan başka işe yaramadıkları gerçeğini hatırlatmak isteriz.

Genel seçimler kaybedilse de geride kalmıştır. Şimdi yerel seçimlere odanlanıp kazanmak için gereken çalışmayı yapma zamanı.

Dağınıklık, bezginlik, yılgınlık içindeki suçlama kavgalarını bırakıp yerel seçimlere odaklanmalı…

Paylaşılacak kozlar varsa yerel seçimler sonrasına bırakılmalı.

Çalışın, çabalayın ve kazanın ki; Konuşup eleştirmeye, suçlamaya hakkınız olsun…

6 Şubat 2023 günü saatler 04,17’yi gösterirken sevdikleriyle birlikte herşeyini kaybederken en ağır acıların içinde kendini bulan Hataylım…

Gecenin zifiri karanlığında, yağmurda, karda, donduran ayazda…

On binlerce binalarıyla birkaç saniyede yok olup enkaza döndü.

Ve onbinlerce Hataylım bu enkazlar altında; Ezilerek, donarak kurtarılmayı beklerken yardım çığlıklarıyla göz göre göre can verdiler.

Kaybolan sokakları, defnedilmeyi bekleyen cenazelerle dolup taşarken; Analar, babalar, eşler, evlatlar, sevgililer, onbinlerin cansız bedeniyle acıların acısını yaşadı Hataylm.

Sonra; En sevdiğinin cansız bedenini kucağında, bağajında, motorsikletinin üstünde bir yük gibi taşıyıp savcılık kapılarındaki ölüm raporu kuyruklarında yaşanan acıların acısıyla yoğruldu.

Ve sonra gün ışığından gececnin zifri karanlığına, yağmurda, ayazda günün her saatinde defnedilen cenazelerle mezarlıklar doldu taştı. O kadar çok ölüm vardı ki; mezarlıklar bile ek mezarlıklarla büyüdükçe büyüdü.

Ve tesellisi olmayan acılarla kahroldu memleketim Hatay ve Hataylım!..

Ve sonra ölen öldü, kalan sağlar bizimdir diyen Hataylım’ın yaşam mücadelesi başladı.

Ve yokluk ve sefaletin üstüne ilgisizliğin getirdiği çaresizlikle baş edemeyen yüzbinlerce Hataylı memleketini terketmek zorunda kaldı.

Memleketini, kentini, köyünü terketmeyenler ise aradan geçen 75 güne rağmen hala evsiz, tuvaletsiz çadırlarda yoklukla çaresizlik içinde yaşam mücadelesi veriyorlar.

Gidenler barınabilecek yer bulabilse hemen dönecekler ama, ne yazık ki o da henüz mümkün olamıyor…

Yıkılan binalar, kaybolan caddeler, yokolan sokaklar…

Ve kaybolan sokakların olmayan kömbe kokuları…

Ve yokolan yaşam belirtileri…

Ve o gün bugün, acı ve gözyaşı Hataylı’nın kaderi oldu.

Ve bu acılarla yaşanıyor Hatay’da Bayram…

Kömbesiz, kömbe kokusuz…

Tüm bu acıların içinde yaşanabiliyorsa, yaşayabileceksek

Kutlu olsun Bayram…

Ama herşeye rağmen umutlarımızı kaybetmedik.

Kendi derdinin dermanı olmaya çalışan Hataylı

Toprağında- taşında, kimliğinde, yaradılışında olan çalışkanlık, azim ve kararlılıkla;

küllerinden doğarak tekrar ayağa kalkacak…

Yeşeren umutların gerçekleşmesi dileğiyle tüm hemşehrilerimizin bayramını yürekten kutluyor, bir daha bu acıların yaşanmayacağı, insan onuruna yaraşır, tıpkı eskisi gibi geniş caddeleri, kömbe kokan sokakları, baharat kokan çarşıları olan Hatayımız’a tekrar kavuşmak dileğiyle…

Acısıyla-tatlısıyla yaşam devam ediyor.

Ve yaşam devam ediyorsa, buruk da olsa

BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

Kendi gelecekleri için Hatay ve sorunlarına ilgisiz kalarak Hatay için hazırlanan hayati projelere sessiz kalmalarını değerlendiren Hataylı’lar, “Hatay’ın geleceğini şekillendirecek, ekonomik anlamda herkesimin yararlanacağı ve istihdam ve gelir seviyesini artıracak bu çok önemli projeye sahip çıkmayan seyirci kalan siyasetçileri de unutmayacağız. Sandıkta gereken cevabı vereceğiz” diyerek tepkilerini dile getirirken, seçim telaşına düşen siyasilerin bir an önce Hatay’ı unutmayarak, Hatay meselelerine ve Hatay Turizmi ve Yeniden Yapılandırma Projesi’ne sahip çıkmaya çağıyor.

Ve Hatay ile Hataylı’yı unutma diyoruz.

Sağ kurtulanlar ise yaşadıkları şok ve acılarının kahroluşu içinde hayatta kalma mücadelesi veriyor. Çünkü hayat devam ediyor.

Yaşamını sürdürebilmek için, soğuk, açlık ve susuzlukla mücadele etmek zorunda kalıyor.

Soğuktan korunmak için çadır ve battaniye, karnını doyurmak için aş, temiz kalabilmek ve içebilmek için su gerekiyor. Çünkü bunlar olmadan da yaşamın olamayacağını bilemeyenimiz yoktur.

Türkiyenin dörtbir yanındaki hayırseverimizle ilgili kurumlarımızın bölgeye olağanüstü yardım çabasını da biliyoruz. Hepsinden Allah razı olsun.

Tamam yardımlar geliyor ve dağıtılıyor ama herşeyin mükemmelliğinden de bahsedemeyiz heralde.

Dağıtım esnasında elde olmayan çeşitli nedenlerden dolayı bazı ihtiyaç sahiplerine ulaştırılamamış olması kadar yardım alamayanların da seslerini duyurabilme çabası da oldukça doğal olsa gerek.

Ama bu temel ihtiyaçlarının karşılanması için sosyal medya ve ulaşabildikleri basın yayın kuruluşlarına kadar başvuruda bulunup sesini duyurmak zorunda kalması nasıl da kara propaganda kategorisinde değerlendirilir ki?

Suyu, çadırı ya da herhangi bir ihtiyaç maddesinin olmadığını sosyal medya üzerinden yada başka bir duyurma yöntemine başvuruda bulunuyorsa neden bu kişilerin sorunlarının çözümüne yönelik girişimler yerine cedalandırılması tercih ediliyor ki?

Depremin vurduğu bu kişilere bir de cezalarla biz mi vuracağız?

Devlet şekvat elini uzatıp kucaklayacağına, yokluğundan yakındığı ihtiyaçlarını karşılamak yerine, “Sosyal medyada kara propaganda yapıyorlar” gerekçesiyle cezalandırılmak istenmesi ne kadar doğru ve adaletlidir takdirlerinize bırakıyoruz!..

Hatay Valilimizin ve devlet büyüklerimizin, herşeyini kaybetmiş yaşam mücadelesi veren bu hemşehrilerimize daha anlayışlı olmasını ve devletimizin gücünü, cezalandırırken değil şevkatli kucaklayışıyla görmek istiyoruz.

Büyük bir felaketin getirdiği böylesine acılı gününde su, ekmek, başını sokacak çadır kadar şevkate de muhtaş bu hemşehrilerimize ceza yerine yetkililerimizden yardım ve ilgi bekliyoruz.

Vatandaş mağdur,

Vatandaş dertli,

Vatandaş öfkeli !

Vatandaş kaygılı,

Deprem psikolojisinin yarattığı şok ve travma sonrası normal tepkiler olarak algılanmalı, anlayışla karşılanmalı…

Depremle psikolojisisi alabora olmuş, kayıplarıyla kahrolmuş, çaresizlikle öfkelenmiş, kaygıyla kendini kaybetmiş, mağduriyetleriyle dünyası yıkılmış bu insanlarımızın tepkilerini de normal karşılayıp anlayış göstererek enerjimizi yaralarını sarmak için harcamalıyız diyorum.

Hataylı’lar arama-kurtarma çalışmaların daha erken başlatılmasıyla daha çok kişinin kurtarılacağını ve böylece de can kaybının daha da az olabilecekti diyor.

Çaresizliğimize çare olan yok!..

Geciken müdahale!..

Organizasyon bozukluğu!..

Hala müdahale edilemeyen enkazlar!..

Ve üstüne varlığın yokluğu!..

***

Hatay havaalanı pistini Ankara Büyükşehir Belediyesi tamir ediyor,

Depremle başlayıp günlerce süren ve kimsenin ilgilenmediği İskenderun Limanındaki yangını İstanbul Büyükşehir Belediyesi İtfaiyesi söndürüyor.

Siz ne için varsınız?

***

Duygulara tercüman olmak isteyenler,

Eksiklikleri, aksamaları dile getirenler

Şerefsizlikle suçlanıyor,

Beceriksizlik suçlamalarla kamufle edilmeye çalışılacağına,

Yükselen seslere kulak verip değerlendirilse de

Daha hızlı müdahaleyle

Cankaybı daha da azaltılamazmıydı?

Yalakalığın da bir haddi hududu sınırı var. Ama bu kadarına da pes doğrusu…